TRINOCTIUS

TRINOCTIUS
Herculis epitheton, apud Lycophronem, qui τριςσπερον λέοντα eum vocat, uti ternoctem Statius, l. 12. Theb. v. 301. quod eius generationi trinoctium integrum impendislet Iuppiter. Unde posteris eius tergeminâ lunâ crinis circumdatus, insigne nobilitatis, apud eundem Statium, l. 6. v. 289. Seneca tamen, Agamenm. Actu 4. v. 815. Mart Capella, l. 2. Hieronymus contra Vigilant. et Propert. l. 2. El. 22. v. 25. duas noctes: at Clemens Προτρεπτ. et Arnobius, l. 4. etiam novem habent. An e trinoctio Aegyptiaco fabulae origo? Certe, quod idem Lycophron eundem in ceti ventre fuisse ait, ex Ionae historia suffuratum, censet Theophylactus, Comm. in Ionam. Vide Meutsium, ad Lycophronem: uti de trinoctii absentia, quâ usus annuus interrumpebatur, in veter. Romanorum matrimoniis supra voce Connuhia: de biduo trinoctioque Ludorum Saecularium ubi de illis, it. Scmele.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.